بی تو

کنار پنجره ی دل نشسته ام بی توو مثل شیشه ی سربی شکسته ام بی تو غروب و بغض نفس گیر چشمها در بادچقدر از همه ی شهر خسته ام بی تو سکوت و خوانش لبهای من کنار غزلدوباره شانه به دیوار بسته ام بی تو چقدر حافظ